Jan Lenica
Jan Lenica (1928–2001) był polskim grafikiem, plakacistą, ilustratorem, scenarzystą i reżyserem filmów animowanych. Urodził się w Poznaniu, w artystycznej rodzinie — jego ojcem był malarz Alfred Lenica. Należał do najważniejszych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu, a także spopularyzował samo określenie tego zjawiska.
Lenica projektował przede wszystkim plakaty filmowe i teatralne; w ciągu życia stworzył ich ponad 200. Jego prace wyróżniały się drapieżnym, ekspresyjnym rysunkiem, intensywną — czasem ograniczoną do czerni i bieli — kolorystyką oraz skłonnością do deformacji i groteski. Artysta traktował plakat nie jako prostą ilustrację, lecz jako samodzielny obraz i rodzaj syntetycznego komentarza do przedstawianego dzieła.
Do jego najbardziej znanych realizacji należą plakaty do Wozzecka Albana Berga, Ceny strachu, Fausta oraz filmów Federico Felliniego. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmował teatr — od początku lat sześćdziesiątych Lenica tworzył charakterystyczną serię plakatów dla Opery Warszawskiej, a projekt Wozzecka przyniósł mu jedno z najważniejszych międzynarodowych wyróżnień. Równolegle rozwijał autorską animację, tworząc m.in. filmy Labirynt i Pan Głowa; zmarł w Berlinie w 2001 roku.
