Franciszek Starowieyski
Franciszek Starowieyski (1930–2009) był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu. Od lat 50. tworzył plakaty filmowe, teatralne i operowe, traktując je nie tylko jako formę reklamy, lecz także jako autonomiczne dzieła sztuki. Zaprojektował ponad 300 plakatów, z których wiele powstało dla ważnych filmów, spektakli i wydarzeń kulturalnych.
Jego prace wyróżniały się ekspresyjnym rysunkiem, bogatą ornamentyką i barokową wyobraźnią, często inspirowaną surrealizmem oraz symboliką. Starowieyski chętnie wykorzystywał motywy ludzkiego ciała, fantastycznych stworzeń i groteskowych form, tworząc plakaty o silnym, niekiedy prowokacyjnym wyrazie.
Był laureatem wielu prestiżowych nagród, między innymi Grand Prix na Biennale Sztuki w São Paulo, nagrody za plakat filmowy na festiwalu w Cannes oraz wyróżnień na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie. W 1985 roku jako pierwszy polski artysta miał indywidualną wystawę w nowojorskim Museum of Modern Art, poświęconą właśnie jego plakatom.
